Siyah Kelebek

Her yıl annesinin mezarını ziyaret eden genç adam, bu sessiz ritüelin kendisine getirdiği huzuru kaybetmeye başladığında, karanlık bir göl geçidinin ucunda siyah kanatlı bir kelebek belirir. Başlangıçta bunu işaret sayan adam, kelebeğin kendisini izlediğini, avucunun içinden kayıp tenini sızlatan bir doku bıraktığını fark ettiğinde, yıllardır süregelen anma geleneği çoktan bir takıntıya dönüşmüştür. Göl krallığının güçlü iradesine sahip kadını, kanat çırpışını andıran kımıltılarla ona yaklaştıkça, genç adam annesinin ardında bıraktığı boşluğun başka bir çehreyle, ulaşılması güç bir çekimle dolmaya başladığını hisseder. Kadın onu ne kendine çağırır ne de kaçıp saklanabilmesi için alan tanır; iradesini kırmayan ama bir an bile bırakmayan ağır sessizliği, bedeni tamamen kaplayan siyah giysisinin içinde sakladığı gücü öne çıkarır. Siyah Kelebek'in kanatları altında geçen karşılaşmalar, adım adım aile bağlarının kopup yeni bir bağın düğümlendiği, arzu ve tekinsizliğin birbirine karıştığı sisli bir dünyayı açıyor. Mezar taşındaki isimle gölün öbür ucundaki yüz arasında sıkışan genç adam, her seferinde aynı gölün kıyısına dönerek kaybetmeyi bilmediği bir sorunun cevabını arar; var olan boşluğu talep etmeyen ama teslimiyet tattıkça anlatmaktan geri durmayan kadının sık ağaçlar arasından kıpırdayan sessizliği, okurun gözünde yavaş yavaş tuhaf bir şefkate dönüşür.