Üzgünüm anne, içine boşalıyorum! - Bölüm 4

Üzgünüm anne, içine boşalıyorum! - Bölüm 4, okuyucuyu daha ilk sayfadan sarsıcı bir itirafla karşı karşıya bırakıyor. Evin ıssız koridorlarında yankılanan ayak sesleri, sarhoş bir kadının ağır adımlarıyla karışıyor; ancak bu kez oyunun kuralları değişiyor. Anne oğlunun karşısına, yıllardır sakladığı o bilge ve baştan çıkarıcı gülümsemesiyle çıkıyor. İlk sahnede oğul, annesini yatağa taşıdığına pişman olacak kadar şaşkın; çünkü kadın ayık, gözleri kısılmış ve her hareketi bir davet gibi. İkili arasındaki gerilim, yılların getirdiği tanıdıklıkla yoğrulurken, bir yandan da yasak bir yakınlığın sınırlarında geziniyor. Çizerin usta işi renk kullanımı, tenlerin sıcaklığını ve terin parlaklığını öyle bir resmediyor ki, sayfalar adeta nefes alıyor. Karakterlerin bakışlarındaki çelişki, bir yanda suçluluk diğer yanda bastırılamayan arzu, metnin atmosferini katman katman örüyor. Oğulun iç sesi, annesinin ise o bilmiş sakinliği, okuru ikilemin tam ortasına bırakıyor. Renkli ve elli sayfalık bu bölüm, ensestin karanlık çekiciliğini sansürsüz bir dürüstlükle işlerken, aldatma temasını da arka planda ustaca dokuyor. Finalde ise, başlığın vaat ettiği o yoğun itiraf, tüm sayfaların ağırlığını tek bir cümlede topluyor.